En uiteraard slaan de twijfels weeral erg hard toe.
Heb ik de juiste beslissing genomen?
Hij stuurt me mails dat hij mij supergraag ziet, zie ik hem graag genoeg?
Hoe zou mijn leven er zonder hem uitzien? Maar mss vraag ik mij nog wel meer af hoe mijn leven er met hem zou uitzien…
De eerste 4 dagen ging alles goed, maar toen kreeg ik een kaartje van hem en stuurde hij mij een mail. Sindsdien zijn we niet meer gestopt met mailen.
Ik heb gemerkt dat ik mijn gevoelens beter in een mail kan zetten dan dat ik erover kan praten. Dus die mails hebben al heel wat teweeg gebracht. En nu denk ik constant aan hem….Wacht op zijn mail, op een sms’je.
Ik weet het echt niet meer. Dat ik zoveel aan hem denk, is toch wel een teken?!
Waarom draaien mijn hersenen altijd overuren? Waarom kan ik mijn leven niet gewoon zijn gangetje laten gaan en overdenk ik alles altijd 100x??? Soms wordt ik er zelf gewoon gek van.
Soms moet je gewoon doen zoals dat bedrijf waarbij je hebt gesoliciteerd: je buikgevoel volgen. Wie weet wat voor dingen heeft de toekomst dan allemaal niet in petto als je even niet te veel nadenkt en gewoon doet?
Die twijfels zijn normaal, en het zoveel aan hem denken al helemaal. Bij mij is het intussen vijf maanden ofzo geleden en ik denk nog elke dag aan hem. Niet dat ik je daarmee wil ontmoedigen! In het begin ben je in paniek: heb ik wel het juiste gedaan? De onzekerheid over je toekomst is enorm groot. Maar geloof me, het betert. En dat je over zo’n dingen wel 100 keer per dag denkt, is ook maar normaal, het is een grote beslissing!