A-girl goes naked mei 21, 2010

Aangezien ik graag heel snel mijn kersverse nichtje wilde bewonderen en je niet kan plannen wanneer die zin heeft om te komen en natuurlijk ook door de problemen met de boyfriend, had ik (en vriendje) vorige week vrij, maar niets gepland.
Ik heb wel zo’n anderhalve week op zijn appartement vertoefd. Dat was wel fijn en deed me nog maar eens beseffen dat ik erg graag bij hem ben, ook voor de gewone dagelijkse rompslomp…

Om toch nog een beetje vakantiegevoel te hebben, zijn we een nacht en dag op “luxe en welness” geweest, wat neerkomt op slapen in een “chique” hotel en dan de volgende dag lekker relaxen in sauna en jacuzzi. Slapen in een hotel, daar heb ik geen problemen mee (behalve dat de kamer nogal gehorig was en er naast ons een kind begon te wenen), maar zo’n sauna complex… Zou ik da wel zien zitten? Daar naakt rondlopen tussen allemaal mensen? Ik ben namelijk best onzeker over mijn lichaam (en terecht zeggen mijn buik en achterwerk ).

Maar het is 100% meegevallen! Ten eerste omdat we in the middle of nowhere zaten in Nederland en de kans dat ik bekende mensen zou tegenkomen nul komma nul was. Ten tweede omdat we er een lekker grote badjas en badhandoek bijkregen.

Conclusie: eigenlijk is er helemaal niets aan! Iedereen loopt meestal met handdoeken of badjassen aan (tenzij de echte naturisten) en er zijn mensen in allerlei soorten en maten. Ten opzichte van sommige mensen, viel zelfs mijn lichaam (met 10kg te veel eraan) best mee! Voor herhaling vatbaar dus

A-girl is happy! mei 4, 2010

Zondag ben ik de trotse tante en meter geworden van een heel schattig meisje!

Daarnaast heb ik ook zondag besloten dat ik moet stoppen mezelf voor de gek te houden.  Ik zie mijn ex doodgraag en voel mij gewoon erg goed als ik bij hem ben. Niet voor niets ook dat ik steeds contact met hem bleef zoeken. Ik heb dan ook mijn hart gevolgd en besloten onze relatie nog een kans te geven.

Redenen te meer dus om heel erg happy te zijn

Verandering 3 april 12, 2010

‘t Is nu ongeveer vier weken dat ik officieel single ben. Al voel ik mij totaal nog niet zo eigenlijk (is het erg dat zijn foto nog steeds in mij portemonnee zit? En dat er vooraan mijn agenda ook een foto van hem zit?). Vorige week was wel een dieptepunt, omdat het zijn verjaardag was en hij mij heel duidelijk heeft gemaakt dat het de rottigste verjaardag ooit was. En dat ik het stiekem toch wel erg vond dat ik er niet bij kon zijn… Heb hem ondertussen één keer terug gezien en wss zal ik hem volgend weekend ook nog eens zien. Rustig aan dus en hopelijk word mij dan duidelijk wat ik wil….

Enfin, misschien moet ik hier maar eens gaan bloggen over leukere dingen, want ‘t is hier meer een zaagblogje aan t worden.

Dus bij deze moet ik jullie nog steeds op de hoogte brengen van verandering 3. En dat is echt een leuk verandering! Ons gezinnetje gaat uitbreiden! Mijn broer gaat, als alles goed gaat, in mei vader worden! ‘t Zal een hele verandering zijn binnen ons gezin en ik denk (hoop) dat het ons alleen maar dichter bij elkaar zal brengen. Ik kijk er in ieder geval erg naar uit! En gelukkig kan ik goed opschieten met mijn schoonzusje en houd ze me op de hoogte van alle ontwikkelingen

Echte vrienden april 4, 2010

Ik heb veel vrienden. Vriendinnen waarmee ik in de middelbare school heb gezeten, vrienden waar ik op d’unief mee heb gezeten, vrienden waarmee ik ben opgegroeid,…Dus vaak activiteiten te doen, etentjes, housewarmingfeestjes, verjaardagen,… En daar geniet ik van, ook al sta ik nooit in het middelpunt van de belangstelling, maar dat hoeft voor mij niet.

Maar waar zijn je vrienden als je ze echt nodig hebt? ‘t Merendeel weet ondertussen wel dat ik terug single ben, maar toch lijkt niemand te beseffen dat ik nu vel vaker alleen ben en datik dus misschien wel nood heb aan (al is het maar een beetje) aandacht…

Ben ik te onzeker omdat ik zelf geen actie onderneem om vriendinnen aan te spreken om iets te gaan doen? Ben ik te egoïstisch door te vinden dat ik wel wat aandacht verdien omdat ik het moeilijk heb (ik ben immers degene die het heeft uitgemaakt en heb er dus zelf voor gekozen)? Heb ik geen echte vrienden die alles laten vallen voor mij als ik ze nodig heb?
Veel vrienden hebben is leuk, maar mss denken ze allemaal dat er wel iemand anders is die voor me klaarstaat… Of hebben ze geen behoefte om mij te zien…

En dus zit ik thuis, achter de pc (maar niemand lijkt zen blog te updaten ), achter de tv, achter een boek,… Boven verstopt op mijn kamertje… En op zo’n momenten mis ik mijn ex erg hard. Bij hem voelde ik mij immers nooit alleen. Hij nam me vaak mee op sleeptouw, al was het maar gewoon naar de cinema of een wandelingetje rond het dorp.
Mis ik hem echt? Of mis ik de aandacht en de bezigheden? Of mis ik hem echt?

exit verandering 1??? maart 29, 2010

Gisterenavond iets gaan eten met ex. ‘t Voelde erg vertrouwd en best wel goed. We kunnen gewoon goed praten. Over koetjes en kalfjes (hadden immers heel wat bij te praten na elkaar 2 weken niet echt goed gesproken te hebben). Daarnaast doet hij ook echt veel moeite om met me te praten. Ik kan echt niet goed praten en besef door met hem te praten, dat mijn zelfbeeld niet echt goed zit…
Ik twijfel erg veel over mezelf en daardoor ook over alle andere dingen. En als er dan een paar dingen irriteren in een relatie, dan ga je daar natuurlijk ook over twijfelen…
Conclusie is dat ik het nog steeds ni weet….maar wanneer weet je zoiets wel?

Twijfels maart 23, 2010

En uiteraard slaan de twijfels weeral erg hard toe.
Heb ik de juiste beslissing genomen?
Hij stuurt me mails dat hij mij supergraag ziet, zie ik hem graag genoeg?
Hoe zou mijn leven er zonder hem uitzien? Maar mss vraag ik mij nog wel meer af hoe mijn leven er met hem zou uitzien…
De eerste 4 dagen ging alles goed, maar toen kreeg ik een kaartje van hem en stuurde hij mij een mail. Sindsdien zijn we niet meer gestopt met mailen.
Ik heb gemerkt dat ik mijn gevoelens beter in een mail kan zetten dan dat ik erover kan praten. Dus die mails hebben al heel wat teweeg gebracht. En nu denk ik constant aan hem….Wacht op zijn mail, op een sms’je.

Ik weet het echt niet meer. Dat ik zoveel aan hem denk, is toch wel een teken?!

Waarom draaien mijn hersenen altijd overuren? Waarom kan ik mijn leven niet gewoon zijn gangetje laten gaan en overdenk ik alles altijd 100x??? Soms wordt ik er zelf gewoon gek van.

exit verandering 2 maart 18, 2010

Verandering 2 zal dan toch (voorlopig) niet doorgaan. Normaal moest ik nog op derde gesprek komen, maar het lukte niet om daar een afspraak voor rond te krijgen (wat overigens niet aan mij lag, maar aan de mensen van het bedrijf waar ik had gesolliciteerd). Daarnet heb ik dan telefoon gekregen dat ze voor de andere kandidaat gaan zonder het 3e gesprek te houden. Reden:  buikgevoel…Daar ben ik dus helemaal niks mee. Weet dus niet wat ze goed of slecht vonden of waarom ze juist die beslissing hebben genomen. Ik weet natuurlijk ook niet wie kandidaat 2 was.

Ik vind het wel erg jammer, want zag die job echt wel zitten. Maar ach, er zijn vast nog genoeg andere leuke jobs en voorlopig moet ik op mijn huidige job niet weg (alé, de zekerheid daarover is er wss morgen)…
Enfin, gedaan met het onzeker afwachten en mij terug volledig concentreren op mijn huidige job…

Verandering 2 maart 16, 2010

Het is erg stil in mijn leven de laatste dagen… Heb is echt raar om niet meer (bijna) constant je gedachten te delen met iemand.

Ik wil hem vertellen over de vriendin die ik gisteren eindelijk nog eens terug zag, het bevriende koppel dat nu eindelijk na heel lang zoeken toch gaat samenwonen, de spannende tijden die het zijn op het werk, de stijve spieren die ik heb na het sporten van zondag,…

Ik wil hem voornamelijk ook vertellen over verandering 2.  Ik heb namelijk gesolliciteerd voor een nieuwe job. ‘t Is nog niet binnen, maar t zit in de laatste fase en zou het echt graag doen. Hij gaf mij daar echt veel goeie tips over, want is zelf wel een paar x van job verandert en ik kon daar vrij goed met hem over praten (ook al waren we het niet altijd eens..).

Maar voorlopig probeer ik hem niet te contacteren. Ik schrijf het dan maar hier neer, of vertel het tegen vriendinnen, maar het is toch anders… Ik zou heel graag ooit een echte vriendschap met hem opbouwen. Maar wat is die termijn? Wanneer kan ik hem contacteren zonder dat hij meer verwacht. Ik zou enerzijds echt willen weten wat hij nu voelt, maar anderzijds wil ik hem geen valse hoop geven…

Verandering 1 maart 14, 2010

Zoals al in het eerste bericht aangekondigd, staan mij een aantal veranderingen te wachten. De eerste verandering is dit weekend gebeurd.

Ik heb een einde gemaakt aan mijn relatie. Ook al heb ik dit zelf gedaan, het blijft een moeilijke en hardverscheurende beslissing. Ik ben een dikke 3 jaar samen geweest met hem. De laatste tijd zat ik mij echter meer te ergeren aan hem dan dat ik genoot van onze relatie. Ikzelf woon nog thuis en hij woont op een appartement, maar te ver weg (voor mij) om daar te gaan wonen. Nu zouden we toch binnenkort kunnen gaan samenwonen bij mijn ouders in de buurt. Hoe meer ik over dat samenwonen nadacht, hoe minder ik dat echt zag zitten. Ik zie mij daar niet wonen met hem, ik zie mij nergens samen wonen met hem. Ik vrees dat we te veel van elkaar verschillen om echt een goeie relatie te hebben.

Toch blijft het een moeilijke beslissing en kijk ik er niet echt naar uit om weer vaak thuis (bij mijn ouders) te zitten. Maar dat mag niet de reden zijn om in deze relatie te blijven. Ik hoop echt oprecht dat het goed met hem gaat en dan hij ooit kan begrijpen waarom ik dit heb gedaan. Daarnaast hoop ik ook dat ik de juiste beslissing heb genomen en dat ik eindelijk zelf eens ga weten wat ik echt wil…

Nieuw begin maart 11, 2010

Enkele jaren geleden heb ik een blogje gehad op skynet waar is al mijn “avonturen” uit mijn studententijd heb neergepent (a-girl.skynetblogs.be). Ondertussen ben ik al enkele jaren ouder en al 3,5 jaar aan het werk. Ik lees al een tijdje terug enkele blogs die ik vroeger las en enkele nieuwe blogs. En ondertussen kriebelt het toch om weer te beginnen.

‘k Hoop dat ik het een beetje ga volhouden, want voor t werk zit ik ook al de hele dag achter de computer.

Wat het hier juist gaat worden…we’ll see. Momenteel staan er heel wat veranderingen op til in mijn leven, dus waarschijnlijk ga ik daar hier mijn ei wel over kwijtwillen…